Szkliwiak

Szkliwiak (adamantinoma, ameloblastoma) jest guzem znamiennym dla kości szczękowych, o niewyjaśnionej etiologii. Przyjmuje się, że źródłem pochodzenia szkliwiaka mogą być zaburzenia rozwojowe w listewce zębowej lub narządzie szkliwo twórczym. Stwierdzono również, że torbiele zawiązkowe posiadają zdolność przekształcania się w szkliwi ak.

Rozróżnia się dwie postacie szkliwiaka: szkliwiak lity (adamantinoma solidum) i szkliwiak jamisty (adamantinoma cysticum). Szkliwiak jamisty występuje znacznie ,częściej niż lity i jest zwykle guzem wielo- komorowym, rzadziej – j edn:o kamor owym. Wypełniony jeist galaretowatą lub płynną treścią o żółtym zabarwieniu z zawartością kryształków cholesterolu.

W obrazie mikroskopowym stwierdza się gniazda i pasma komórek nabłonkowych wśród zrębu prawidłowej tkanki łącznej. Gniazda i pasma komórek nabłonkowych naśladują budowę narządu szkliwnego.

Bardzo charakterystyczną cechą szkliwiafca jest jego długotrwały i bezboleisny wzrost. Okres wzrostu może wynosić nawet 25 – 30 lat. Nie leczony szkliwiak może osiągać bardzo duże rozmiary (wielkość głowy dziecka). Mimo dużych rozmiarów nie sprawia on choremu żad

nych dolegliwości bólowych. Nie spostrzega się owrzodzeń w obrębie guza, a błona śluzowa i tkanki miękkie pokrywające guz pozostają niezmienione. Niekiedy jednak wskutek urazów mechanicznych w przypadku dużego szkliw,iaka wpuklającego się do jamy ustnej mogą powstać na pokrywającej go błonie śluzowej owrzodzenia wywołane stałym nagryzaniem zębami szczęki przeciwstawnej. Kość wokół guza ulega znacznemu śeieńczeniu li rozdęciu, ale nie występuje odczyn okost- ruowy w postaci nowotworzenia tkanki kostnej.

One comment to Szkliwiak

  • Loczek  says:

    Bol jest straszny… a wszystko przez te paski wybielajace…

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>