Ssanie kciuka

Najczęściej spotykamy się ze ssaniem kciuka. Podczas ssania opuszka tego palca opiera się o przednią część podniebienia i podniebienne powierzchnie siekaczy, zaś grzbietowa jego powierzchnia o wargowe powierzchnie siekaczy dolnych. Żuchwa przesuwa się ku tyłowi i dołowi o grubość kciuka, język dociska się do kciuka, a policzki przylegają do szczęki. Powoduje to wychylenie ku przodowi przedniej części podniebienia i wyrostka zębodołowego górnego wraz z zębami, zwężenie i wydłużenie w wymiarze strzałkowym łuku zębowego górnego oraz upośledzenie wzrostu żuchwy ku przodowi. Nieprawidłowości te składają się na obraz tyłozgryzu lub tyłożuchwia z iprotbruzją zębów przednich górnych.

Zdarza się, że dzieci ssą jednocześnie kilka palców, zwracając je grzbietową powierzchnią ku podniebieniu lub też odwrotnie. Podczas ssania lub nagryzania języka najczęściej układa się on między zębami przednimi. Hamuje to wzrost pionowy wyrostka zębodoło- wego, wychyla zęby w kierunku nacisku języka, powodując zgryz otwarty częściowy. Taką postać zgryzu wywołuje również nagryzanie palców lub smoczka wypełnionego korkiem.

Nagryzanie języka założonego na wargową powierzchnię zębów dolnych może spowodować tyłozgryz rzekomy, a ‚Założonego na wargową powierzchnię zębów górnych – pirzodozgryz rzekomy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>