Różnicowanie stomatopatii protetycznych

Stany patologiczne błony śluzowej jamy ustnej mogą występować w przebiegu wielu schorzeń zarówno ogólnych, jak i miejscowych. Istnieje wiele chorób, w których obserwowane są stany zapalne błony śluzowej połączone z zapaleniami kątów ust, suchością lub ślinotokiem, pieczeniem równowagi ustrojowej i osłabienie odporności immunologicznej może prowadzić do ich nadmiernego rozwoju. Stosowanie antybiotyków prowadzi do zubożenia ustroju w witaminy. Antybiotyki wiążą witaminy znajdujące się w pokarmach, osłabiają zdolność biosyntezy tych związków w przewodzie pokarmowym, a drażniąc błonę śluzową zmniejszają wchłanianie witamin. Ponadto uważa się, że antybiotyki stanowią do-datkowe źródło energii dla rozwoju grzybów, które wykorzystują ich węgiel i azot.

Jak twierdzi Jenkins, Candida albicans jest drobnoustrojem o małej patogenności i zakażenia nim wywołane nie pojawiają się bez zaistnienia dodatkowych, miejscowych lub ogólnych czynników sprzyjających. Zauważono, że raptowne, obfite namnażanie się Candida na błonach śluzowych oraz skórze świadczy o gwałtownym załamaniu się odporności ustroju, np. w przebiegu chorób nowotworowych. Twierdzi się natomiast, że u osób zdrowych, ze sprawnym systemem odpornościowym, zainfekowanie grzybami drożdżopodobnymi nie jest możliwe. Watson i Kroone przeprowadzili interesujące doświadczenie polegające na próbie zainfekowania jamy ustnej zdrowych ochotników, nie będących nosicielami grzybów drożdżopodobnych, komensalnymi i patogennymi formami Candida albicans. Okres infekowania płukankami zawierającymi omawiane formy C. albicans trwał co najmniej dwa tygodnie. Większość z podanych szczepów C. albicans nie była wykrywalna już po 30 minutach od chwili wprowadzenia, a nie było ich zupełnie po 4 godzinach. Pomimo wielokrotnie powtarzanych prób zewnętrznego zainfekowania,, organizm zdrowych osobników likwidował całkowicie dostarczane grzyby. Autorzy eksperymentu wyciągają z tych badań wniosek, że infekcja Candida albicans jest zależna głównie od spadku odporności ustroju, a nie zewnętrznego dostarczania dużych ilości tych drożdżaków. Z tego zjawiska obserwowanego również przez innych badaczy można wyciągnąć wniosek, że miejscowemu leczeniu grzybic jamy ustnej powinno towarzyszyć leczenie ogólne i wzmacnianie odporności organizmu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>