Rola ozębnej jako czynnika kompensacyjnego

W związku z tym można uważać, że każdy ząb może przejąć na siebie dodatkową pracę zęba analogicznego, nie wywołując szkodliwych zmian w jego umocowaniu w zębodole, czyli granicą zdolności wyrównawczej każdego zęba określa się podwójną siłę obciążenia podczas aktu żucia.

Rola ozębnej jako czynnika kompensacyjnego dla ustalenia równowagi fizjologicznej polega na odruchowym regulowaniu siły nagryzania pozostałych zębów w czasie aktu żucia. Obfite unerwienie ozębnej i powiązanie z centralnym układem nerwowym sprawia, że przy działaniu siły nagryzania przekraczającej zdolność oporową ozębnej. wskutek zaistnienia uczucia bólu zachodzi na drodze odruchu osła

bienie siły skurczu mięśni. Powiązanie to zapewnia zachowanie tkanki ozębnej w stanie nie uszkodzonym, dostosowuljąc wielkość siły żucia do określonego poziomu wydolności ozębnej przy każdym poszczególnym stanie niepełnych łuków uzębienia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>