PROTETYKA STOMATOLOGICZNA

Szczęka z lukiem zębów górnych, żuchwa z łukiem zębów dolnych, staw skroniowo-żuchwowy oraz mięśnie przywodzące i opuszczające żuchwę stanowią główne elementy narządu żucia, będące ze sobą w ścisłej współzależności czynnościowej,

W warunkach prawidłowych górny łuk zębowy jest większy od dolnego luku zębowego, wskutek czego luk zębów górnych przykrywa łuk zębów dolnych. Prawidłowe ukształtowanie obu łuków zębowych, ich prawidłowe zetknięcie w spoczynku, czyli zwarcie (occlusio), oiraz ich prawidłowy kontakt w czasie ruchów żucia, czyli zgryz (articulatio), decydują o sprawności działania narządu żucia. Należy podkreślić, że istnieje ścisła współzależność między kształtem, zębów, rodzajem zgryzu i ukształtowaniem stawów skroniowo-żuchwowych.

Zmiany w układzie zębowym człowieka mogą zaczynać się przy obecności wszystkich zębów w obu łukach zębowych, np. odłamanie się części korony po stronie stycznej zęba 1 utrata poprawnego’ punktu stycznego zabezpieczającego ochronę brodawki dziąsłowej mlędzy- zębowej przed urazem jest najczęściej przyczyną zmian w przyzębiu uszkodzonego zęba. Resztki pokarmowe wtłaczając się do kieszonki dziąsłowej doprowadzają do powstania stanu zapalnego kieszonki i pro-ces ten, jakkolwiek przebiega powoli, jednak nie leczony stale się pogłębia, doprowadzając niejednokrotnie do utraty zęba. Analogiczne, lecz bardziej rozległe zmiany w układzie zębowym człowieka zachodzą w przypadku zniszczenia powierzchni stycznych zębów, wskutek czego początkowo zmniejsza się, a następnie zatraca napięcie międzyzębowe, a wreszcie dochodzi do braku punktów stycznych i uszkodzenia przyzębia licznej grupy zębów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>