Niekiedy na błonie śluzowej

Pomocna przebiegowi stomatopatii protetycznych jest czynnikiem sprzyjającym powstawaniu i utrwalaniu się zapaleń kątów ust. Zaburzenia w gospodarce żelazem i niedobór wit. B również ułatwiają powstanie tej jednostki chorobowej.

Niekiedy na błonie śluzowej w stomatopatiach protetycznych można zauważyć niewielkie plamy pleśniawek, chociaż pleśniawki są również spotykane na zdrowej błonie śluzowej, jednak częściej u użytkujących protezy ruchome.

Czytaj wszystko

Działanie czynników bakteryjnych

Jama ustna jest zbiornikiem drobnoustrojów, a wprowadzenie protez zmieniających biocenozę środowiska może przyczyniać się do ich znacznego rozwoju. Akrylowe tworzywo protezy nie posiada jednorodnej struktury i ma właściwości wchłaniania wody i pęcznienia tak, że zmiana wagi tworzywa może dochodzić do 1,5%. Niejednorodność powierzchniowa i wewnętrzna akrylu w połączeniu z wilgotnością i podwyższoną temperaturą stwarzają korzystne warunki dla osadzania się i rozwoju drobnoustrojów. Jałowe protezy wprowadzone do jamy ustnej już po krótkim okresie ich użytkowania zostają zainfekowane florą bakteryjną, która znajduje tam dogodne warunki bytowania.

Czytaj wszystko

Procent wykrywanych infekcji

Procent wykrywanych infekcji grzybami drożdżopodobnymi bytującymi w jamie ustnej różni się również w zależności od zastosowanej metody. Czułość metody odgrywa ważną rolę w wykrywalności infekcji u nosicieli Candida albicans, tzn. u osób ze zdrową klinicznie błoną śluzową, zarówno bezzębnych, jak i częściowo uzębionych użytkujących protezy stomatologiczne.

Czytaj wszystko

O skuteczności przeciwgrzybiczego działania

O skuteczności przeciwgrzybiczego działania trzech pierwszych leków donosiło wiele autorów. W przypadku stosowania pimafuciny Smosarska uzyskała ponad 90% całkowitych wyleczeń, stosując 1 i 2,5,% roztwór, Majewski i Macura 80%, podczas, gdy Spiechowicz i współprac, badając metodą podwójnie ślepej próby efektywność pimafuciny w porównaniu z placebo, określili skuteczność tego leku, przy wyłącznie farmakologicznej terapii, tylko na 33%. Podobne wyniki osiągnął Nairn, porównując skuteczność nystatyny i amfoterycyny B. Uważa je jednak za leki skuteczne, powodujące szybkie cofanie się objawów subiektywnych i obiektywnych, ale równocześnie zaobserwował liczne nawroty infekcji po stosunkowo krótkim czasie. Bergendal i Isacsson po 28 dniach od chwili rozpoczęcia leczenia stwierdzili wyraźną poprawę w obrazie klinicznym, ale badanie mykologiczne wykazało, że żaden z pacjentów nie został całkowicie wyleczony. Na podstawie tych i innych badań Bergendal twierdzi, że nystatyna nie powinna być stosowana w rutynowym leczeniu stomatopatii. Jest to jednak wniosek idący zbyt daleko.

Czytaj wszystko

Bates i Addy

Jak podaje Budtz-Jorgensen gromadzenie się płytki protez prowadzi do zmniejszania się wartości pH na błonie śluzowej podniebienia, a spożywanie węglowodanów sprzyja dalszemu spadkowi pH połączonemu z zaostrzaniem się stanu zapalnego i gwałtownym namnażaniem drożdża- ków na protezie.

Bates i Addy zwrócili uwagę, że bardziej liczne kolonie Candida dają się wyhodować z miejsc na protezie pokrytych płytką i uważają ją za pierwszoplanowy czynnik powodujący rozmnażanie grzybów drożdżopo- dobnych. Badania Arendorfa i Walkera wykazały jednak, że obecność C. albicans w płytce protez można wykryć tylko wówczas, gdy te drożdżaki znajdują się w ślinie, na języku i błonie śluzowej. Z tego faktu autorzy wysnuwają wniosek, że płytka protez nie jest pierwotnym źródłem infekcji, a tylko miejscem gdzie C. albicans znajduje dogodne warunki bytowania. Ze względu na współzależność pomiędzy higieną jamy ustnej i protez a odkładaniem się płytki w leczeniu i profilaktyce stomatopatii protetycznej szczególna uwaga powinna być zwrócona na te fakty.

Czytaj wszystko