Nadmierne starcie brzegów siecznych

Nadmierne starcie brzegów siecznych i powierzchni żujących zębów wpływa na obniżenie wysokości zwarcia (odległość między żuchwą i szczęką przy zwartych łukach zębowych) oraz na zmianę ukształtowania stawów skroniowo-żuchwowych. Zaburzenia w zwarciu i w zgryzie w przypadku szybko postępującego starcia prowadzą niejednokrotnie do powstania schorzeń stawów skroniowo-żuchwowych.

Brak jednego zęba w tuku zębowym przeważnie powoduje1 przesunięcie zębów sąsiadujących w stronę luki, przy czym ząb przeciwstawny nie napotykając na przeszkodę, przesuwa się w stronę wyrostka zębodołowego w kierunku wolnej przestrzeni, powstałej w luku zębowym w miejscu usuniętego zęba. W sytuacji, jaka się wytwarza w tej okolicy luku zębowego, dochodzi zwykle przy ruchach żucia do zahaczania guzków zębowych, następnie do powstania zgryzu urazowego, zaniku ścian kostnych zębodołów, co prowadzi do rozchwiania zębów.

Przy większej liczbie utrącanych zębów zwiększa się nasilenie zmian zachodzących w obu lukach zębowych i w bezzębnych odcinkach wyrostków zębo dołowych. Usunięcie zębów jest przyczyną przebudowy kości szczęki i kości żuchwy, .która nie kończy się wra,z z zakończeniem procesu gajenia rany poekstrakcyjnej, lecz trwa szereg lat i prowadził do powolnego zaniku wyrostka zębodołowego, a czasem nawet dotyczy trzonu szczęki lub żuchwy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>