Migdałek gardłowy

Należy zaznaczyć, że zmiany powstałe w narządzie żucia na skutek przerostu migdałka gardłowego są w znacznym stopniu uzależnione od antropologicznego typu budowy twarzy. Niewielki nawet przerost migdałka gardłowego zmusza wąskotwarzowca do oddychania przez usta, podczas gdy w podobnych przypadkach szerokotwarzowcy potrafią zachować fizjologiczny tor oddychania. Rozstrzygającą rolę odgrywa tu wymiar światła przewodów nosowych.

Przerost migdałków podniebiennych powoduje bierne uniesienie ku górze i przybliżenie podniebienia miękkiego do tylnej ściany gardła, w związku z czym światło cieśni gardła i jamy nosowo-gardłowej ulega zmniejszeniu, utrudniając oddychanie zarówno przez usta, jak i przez nos. Odruchowe przesunięcie żuchwy wraz z językiem i mig-

ciałkami ipodniebiennymi ku przodowi i dołowi pozwala na opadnięcie podniebienia miękkiego i oddychanie przez nos. Jeśli przerost migdał- ków podniebiennych przedłuża się, to ukształtowanie żuchwy, stawu skroniowo-żuchwowego i powierzchni okluzyjnej dostosowuje się do zmienionego kierunku działania mięśni. Powstałe nieprawidłowości są typowe dla przodozgryzu lulb przodożuchwia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>