LECZENIE ZABURZEŃ MORFOLOGICZNO-CZYNNOSCIOWYCH NARZĄDU ŻUCIA

W leczeniu ortodontycznym rozróżnia się leczenie wczesne, do którego można zaliazyć również tzw. samowyleczenie oraz leczenie późne i wiążące się z nim leczenie retencyjne.

Leczenie wczesne przeprowadza się w tych przypadkach, w których zaburzenia morfologiczno-czynnaściowe narządu żucia znajdują się jeszcze w początkowej fazie rozwoju i kiedy działają przyczyny wywołujące. Odnosi się to głównie do wczesnych okresów życia, gdy usunięcie przyczyn daje duże możliwości wyrównania powstałych nieprawidłowości w stosunkowo krótkim czasie. Korzystne zmiany dokonują się pod wpływem sił ustrojowych, wspomaganych tylko najpro-stszymi zabiegami leczniczymi. V/czesne leczenie ortodontyczne bardzo często łączy się z postępowaniem zapobiegawczym, a jego wyniki z reguły są bardzo dobre.

Samowyleczenie (samoa: eg ulać ja)1 jest to ustąpienie zaburzeń okluzyjnych pod wpływem działania sił wyłącznie ustrojowych. Jest ono wynikiem działania siły mięśni twarzy na wzrastający kościec i kształtujące się łuki zębowe po ustąpieniu przyczyny wywołującej nieprawidłości okluzji. W ten sposób odbywa się samowyleczenie zgryzu otwartego przedniego i tyłozgryzu z protruzją siekaczy górnych po zaprzestaniu nawykowego ssania smoczka lub palca, szczególnie w okresie trwania uzębienia mlecznego. W przypadkach przód ozgryzu częściowego przedniego i zgryzu krzyżowego częściowego przedniego samowy 1eczaniie może nastąpić w okresie wymiany uzębienia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>