Leczenie ortodontyczne cz. 2

Leczenie ortodontyczne przeprowadza się za pomocą siły mięśni twarzy i sił mechanicznych pochodzących z zewnątrz. Ostatnio dąży się do najszerszeog wykorzystania siły mięśniowej i unikania mechanicznej.

Zastrzeżenia co do siły mechanicznej wypływają ze stwierdzenia braku przydatności, gdy wielkość jej jest niższa od ciśnienia krwi w naczyniach włosowatych oraz jej szkodliwości w przypadkach przekroczenia 50-60 g/cm2. Znaczna przewaga sił mechanicznych nad ciśnieniem krwli w kapilarach wywołuje przerwanie naczyń krwionośnych miazgi zęba i ozębnej oraz uszkodzenie cementu korzeniowego. Tych powikłań natomiast nie powoduje siła mięśni, której wielkość jest regulowana odruchowo przez układ nerwowy. Stosowanie siły mechanicznej jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wielkość jej waha się w granicach 2.0-30 g/cm2, a działanie jej jest przerywane na kilka godzin w ciągu doby. W miarę możliwości siłę mechainiczą należy kojarzyć z siłą mięśniową.

Siłę mięśni twarzy można wyzyskać w leczeniu zaburzeń narządu żucia, stosując odpowiednie dla poszczególnych przypadków ćwiczenia gimnastyczne (miioterapię), lub też aparaty czynnościowe.

One comment to Leczenie ortodontyczne cz. 2

  • Lupus  says:

    Bardzo nieprzyjemny zabieg :/ mialem go miesiac temu

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>