Działanie czynników chemiczno-toksycznych

Rozwojowi grzybów i bakterii oraz powstawaniu stanów zapalnych błony śluzowej sprzyjają niefizjologiczne warunki, jakie stwarza płyta protezy. Pod protezą dochodzi do zaburzeń metabolizmu tkankowego, dopływ tlenu zostaje utrudniony, błona śluzowa ulega podrażnieniu przez zalegającą ślinę, na nabłonek jest wywierany stały ucisk. Newton za główny czynnik szkodliwy uważa zbyt silne przyleganie górnej płyty do podłoża, przez co następuje zaczopowanie ujść gruczołów śluzowych na podniebieniu. Wskutek tego śluz przedostaje się do tkanek otaczających przewody gruczołowe, co w dalszej kolejności wywołuje stan zapalny. W związku z tym może dochodzić do tzw. zespołu przegrzania, podobnego do schorzeń skóry występujących w tropikach. Ze względu na złe przewodnictwo cieplne akrylu pod płytą protezy może się utrzymywać podwyższona temperatura, przekraczająca 40°C.

Działanie czynników chemiczno-toksycznych może mieć również pewien wpływ na powstawanie stomatopatii protetycznej. Za główny czynnik drażniący uważany jest wolny monomer, którego niewielkie ilości mogą pozostawać w protezie akrylowej, po polimeryzacji termicznej. Znacznie większe jego ilości znajdują się w szybkopolimeryzującym tworzywie akrylowym, z którego niekiedy wykonuje się protezy, zwłaszcza tymczasowe, lub po niewłaściwym podścieleniu tym rodzajem ma-teriału. Jeżeli w czasie podścielania metodą bezpośrednią proteza przebywa w jamie ustnej przez cały okres polimeryzacji, podwyższona temperatura, jaka towarzyszy temu procesowi wraz z wydzielaniem się dużych ilości wolnego monomeru, może być czynnikiem drażniącym, stając się przyczyną trudno gojących się owrzodzeń błony śluzowej.

Na podstawie obecnego stanu wiedzy można stwierdzić, że reakcje alergiczne na tworzywo protezy są zjawiskiem niezmiernie rzadkim. Można nawet zaryzykować twierdzenie, że całkowicie spolimeryzowane tworzywo akrylowe jest materiałem alergicznie obojętnym. Alergenem natomiast może być jego płynny składnik – monomer, pozostający w niecałkowicie spolimeryzowanym tworzywie akrylowym w minimalnych ilościach, który podczas użytkowania protezy stopniowo się wy- ługowuje. Urazowe działanie płyty protezy może niszczyć barierę ochronną, jaką stwarza nabłonek, ułatwiając wnikanie monomeru i reakcje alergiczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>