DIAGNOSTYKA ORTODONTYCZNA

Obowiązująca w Polsce od 1955 r. diagnostyka ortodontyczna opiera się głównie na następujących przesłankach: harmonijna budowa twarzy oraz korzystna pod względem czynnościowym okluzja centralna łuków zębowych zależy przede wszystkim od pomyślnego przebiegu zjawisk rozwojowo-iwzrostowych narządu żucia, natomiast niepomyśilny pmzebieg tych zjawisk wywołuje upośledzenie wyglądu twarzy ii nieprawidłowości okluzyjne. Prawidłowości morfologiczno-czynościowe narządu żucia, znamienne dla poszczególnych okresów’ rozwojowych stanowią podstawę rozpoznania zaburzeń okluzyjnych.

Budowę twarzy i narządu żucia rozpatruje się przestrzennie w stosunku do trzech płaszczyzn pomiarowych: pośrodkowej, czołowej Kantorowi cza i poziomej frankfurckiej

Rozpoznanie ogranicza się tylko do określania zniekształcenia wiodącego. Prawidłowości morfologiczno-czynnościowe twarzy i narządu żucia w poszczególnych okresach rozwojowych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>